14 mei 2019

Het aantal geïnteresseerden is gestegen tot boven de 150! Dat loopt dus als een trein; afwachten of dit ook gaat resulteren in verkoop. De prijs voor de verste geïnteresseerde gaat alleszins naar Nieuw-Zeeland (merci nonkel Frans!)

Ik heb intussen ook mijn eerste twee signeerdeals binnen. Ik ken iemand in de Standaard Boekhandel van Brugge, en als alles goed gaat, dan zal ik daar op 10 augustus een uurtje of twee gaan zitten om mijn boek te signeren. Er moeten echter nog eerst wat praktische afspraken gemaakt worden, dus alles is nog onder voorbehoud. Ook in mijn vaste boekhandel, De Boekuil in Mortsel, zal er waarschijnlijk wel nog iets georganiseerd worden, maar dat zal iets later zijn dan de lancering van het boek, want twee van de drie vaste medewerkers zijn op dat moment met vakantie, en ik had de indruk dat ze er alledrie graag bij waren geweest.

Daarom speel ik met een nieuw ideetje: ik ga bij mij thuis een kleine launch party organiseren! Waarschijnlijk het eerste weekeinde na het verschijnen, dus denk aan het eerste weekeinde van juli, maar we zijn er nog niet helemaal uit. De bedoeling is dat u allen welkom bent bij mij thuis voor een natje en een droogje, en als u wil kan u dan het boek kopen. Dat moet natuurlijk niet, als u alleen maar wil langskomen voor dat natje en dat droogje dan bent u natuurlijk ook van harte welkom. Voor precieze informatie: hou deze blog in het oog!

Het begint wel spannend te worden. Nog minder dan zeven weken scheiden me van de release. Ik heb net de laatste hand gelegd aan de laatste revisie, en vandaag is de fotograaf langsgeweest voor een foto op de cover. Ik heb de beste foto's op Facebook gepost met de vraag om de foto die je het meest geschikt vindt te liken, zodanig dat ik een beetje een opinie krijg van mensen die meer over grafische esthetiek weten dan ikzelf (wat overigens geen kunst is). Er tekent zich al één duidelijke winnaar af.

Mannekes, dat begint hier serieus te worden!

Commentaar?

Uw commentaar op mijn blog? Vragen? Opmerkingen? Die ontvang ik graag! (Reacties worden pas geplaatst na moderatie)




11 mei 2019

Meer dan 50 geïnteresseerden. Op nog geen 24 uur tijd!

Ik moet er eigenlijk bij zeggen dat ik een beetje versteld sta van de kracht van sociale media. Ik had eerst een berichtje gestuurd naar mijn naaste familie met de melding dat ik ene boek heb geschreven, en of ze alstublieft dankuwel merci geïnteresseerd zouden zijn in een promomail. Dan dacht ik om even mijn schare vrienden (waaronder veel oudstudenten) op Facebook te mobiliseren. En kijk: de interesse blijft maar binnen stromen. Op zo'n moment besef je wat voor een krachtig instrument een sociaal medium als Facebook is. Aan allen die hun interesse al hebben laten blijken: alvast een welgemeende dankbetuiging uit het diepste van mijn hart!

Mark Zuckerberg (dienen nerd met dat brilleken) zal echter niet dadelijk mijn vriend worden. Ik was eerst begonnen met mijn vriendenkring persoonlijk aan te schrijven met een chatbericht. Kwestie dat zoiets toch al iets persoonlijker is, en wat vriendelijker overkomt. Dat was evenwel zonder de tussenkomst van de CEO gerekend, want na een vijftigtal mailtjes werd ik (uiteraard) plots geblokkeerd, en bevind ik me tot morgenavond in Facebook jail. Een berichtje op mijn tijdlijn deed echter wonderen, en de aanmeldingen blijven nu maar binnenstromen. Waarvoor overigens mijn oprechte dank; je moet het maar durven, je interesse betuigen voor een boek dat in de diepste hellekrochten van mijn verbeelding is ontstaan, en waar je op voorhand niet van weet of de schrijver, ik dus, wel over al zijn verstandelijke vermogens beschikt. Ik beloof u alvast echter een spannende sage die u niet onberoerd zal laten! De finale van Temptation Island is er niets bij!

Maar het boek krijgt nu stilaan vorm. Ik heb met mijn uitgever vandaag nog een intens heen-en-weer-mailgesprek gevoerd over de vormgeving, en ook dat lijkt stilaan in zijn plooien te vallen. Ik heb me overigens al drie dagen nagenoeg als een kluizenaar opgesloten met mijn manuscript om de laatste punten en komma's op hun plaats te krijgen, en ook dát schijnt aardig te lukken. Waar ik eerst nog dubbel sloeg van paniek bij een deadline van 28 juni, lijkt de datum nu plots een stuk haalbaarder. Dus: allemaal op tijd om het boek mee te nemen op vakantie, als lectuur terwijl u op het één of ander zonnig strand de éne cocktail na de andere achterover slaat. Mooier dan dat kan het leven toch niet worden? Zeg nu zelf!

En om alvast één dwingende vraag te beantwoorden: van zo'n boek schrijven, word je daar nu rijk van? Ik zal het zo stellen: ik ga voorlopig mijn daytime job nog niet dadelijk opgeven. Waarvoor doe ik het dan? Wel, voor de kick! Ik heb een verhaal in gedachten dat ik met de wereld wil delen, en niets lijkt me leuker dan dat u mijn diepste hersenspinsels gewoon ter hand kan nemen en lezen. Of het een succes wordt? De filmstudio's hebben voorlopig nog niets laten weten in verband met de filmrechten (Jennifer Lawrence en Brad Pitt antwoorden niet op mijn mails), maar ook daar, als er verandering komt, dan leest u het op deze blog. Maar ik zou voorlopig niet te zeer hopen.

8 mei 2019

Maandag heb ik het contract getekend! Het wordt allemaal zeer spannend nu. Boekscout heeft me een lijstje gegeven met opmerkingen die ik nog in het manuscript moet verwerken; ik ben zoals gezegd geen taalkundige, dus ik moet hier en daar nog een beetje mijn grammatica verifiëren, en vooral de interpunctie moet uniformer. Vol goede moed ben ik begonnen met de voorlaatste revisie. Als laatste ga ik zelf mijn eigen boek nog eens lezen - niet altijd een goed idee, want je leest makkelijker over je eigen fouten heen - maar ik kan Liesbeth, mijn corrector, moeilijk vragen om het boek nóg eens te lezen. Ze heeft me al zeer goed geholpen bij de eerste draft; nu wordt het een beetje mijn eigen verantwoordelijkheid.

En het worden dus twee boeken. Alleen het eerste deel al! Ik had in mijn oorspronkelijk idee vier boeken in gedachten, wat betekent dat, als ik ze nog eens allemaal in tweeën moet splitsen, ik uiteindelijk op acht zal uitkomen! Ik hoop dat u nog even met me mee bent... Met het herlezen van het eerste deel beleef ik het verhaal nog eens helemaal terug, en zonder te veel pluimen op mijn eigen hoed te willen steken, meen ik dat ik toch best trots mag zijn op wat ik gepresteerd heb. Het is een spannend verhaal geworden. Ik merk wel dat ik een voorliefde heb voor lange volzinnen. Ik heb ooit nog Latijn gestudeerd, en ik zal waarschijnlijk iets te veel geïnspireerd geweest zijn door Julius Caesars proza, want die man kon er ook wat van. Bij de eerste draft vond Liesbeth dat nog een goed idee, want op een boek met lange zinnen kan je langer kauwen en je krijgt er sneller een voldaan gevoel door. Zegt zij.

Praktisch gezien wordt De Dochter van het Licht de titel van het eerste deel. Als werktitel voor het tweede deel heb ik voorlopig De Dochter van de Duisternis in gedachten. Ik wil namelijk toch nog benadrukken dat de twee boeken als één geheel moeten gezien worden, zelfs al worden het dus twee fysieke volumes. De uitgever heeft me gezegd dat ik wel genoeg exemplaren van het eerste deel moet verkopen; wat ik kan begrijpen. Maar het zou natuurlijk zonde zijn als het vervolg nooit het daglicht zou zien. Een warme oproep aan jullie, bloglezers, om een beetje reclame te maken voor mijn boek. Als jullie een vervolg willen, moeten jullie het eerste deel maar massaal kopen. Het klinkt een beetje als chantage. Maar uiteraard met de beste bedoelingen.

Hoe dan ook ligt het schrijfwerk voor het vervolg even stil. Nu gaat alle aandacht naar het eerste boek. Mijn uitgever stelde 28 juni voor als verschijningsdatum, maar ik heb nog een boel examineerwerk voor de boek de komende maand, dus ik weet niet of ik die deadline ga halen. Ik ga alleszins ook al een fragment van het boek op mijn webpagina plaatsen, kwestie om alvast wat geïnteresseerden warm te maken.

1 mei 2019

Vandaag een eerste kennismakingsgesprek achter de rug met uitgeverij Boekscout. De uitgever was me onder de aandacht gekomen omdat de dochter van een ex-medestudent er ook een boek uitgeeft. Ik heb dan maar de stoute schoenen aangetrokken en mijn manuscript toegestuurd, en in tegenstelling tot de vorige uitgeverijen, die meestal nog niet de beleefdheid hebben om te antwoorden, kreeg ik binnen een week een telefoontje van de uitgever! Ja, wat je daar hebt is publiceerbaar. En ik krijg er prompt een uitnodiging bovenop voor een auteursbijeenkomst, waar het verse bloed dat bij de uitgever binnenstroomt, kennis kan maken met de uitgever, zijn medewerkers en zijn filosofie. Enige nadeel: de uitgever is in Soest gelegen, nog achter Utrecht. Mijn vader had me aangeboden om er samen een roadtrip van te maken, dus we hebben de Dag van de Arbeid gezellig doorgebracht met heel Nederland te doorkruisen.

En dus zitten we daar met z'n tweeën in de wagen. In België is het een feestdag, in Nederland niet, wat te merken is aan het verkeer eens we de grens gepasseerd zijn. Rond de middag arriveren we in Soest en we gaan eerst een hapje eten. Dan naar de uitgever. We worden vriendelijk ontvangen door Anoek Polman, het hoofd van de manuscriptenafdeling, die ons tijdens een gezellige namiddagsessie de filosofie achter Boekscout uit de doeken doet. Boekscout is een Print-On-Demand-uitgeverij: de boeken die ze uitgeven, worden pas geproduceerd vanaf het moment dat er vraag naar is. Voordeel is dat ze daardoor geen stock hebben, en dus met kleinere oplagen kunnen werken, wat het mogelijk maakt om meer jonge beginnende schrijvers zoals ikzelf een kans te geven. Je staat er werkelijk niet bij stil wat voor een politiek krabbenwerk er zich achter de schermen van zo'n uitgeverij roert: onderhandelen met boekhandels, drukkerijen, bol.com... maar het is kennelijk quasi niet te doen om als niet-gevestigde naam een boek uit te geven. Realitysoapsterren daarentegen die er niet voor terugdeinzen om in primetime hun broek af te steken op tv, worden door gevestigde uitgevers, die maar wat graag grote verkoopcijfers showen, binnengehaald, zelfs al kunnen ze zelf niet zonder dt-fouten schrijven - dergelijke lieden láten immers boeken schrijven.

Zo werkt Boekscout blijkbaar niet. In het gezelschap zit een allegaartje aan schrijvers die op diverse thema's werken. Eén mevrouw werkt aan een cursus Nederlands voor anderstaligen. Een andere vrouw schrijft iets over het Joodse geloof en de kaballa, een zwarte man over het verband tussen natuurgodsdiensten en het christendom in Afrika. Ook een aspirant-thrillerschrijver van wie het gegeven van zijn boek mij al dadelijk aanspreekt. Nog twee thrillerschrijvers, een vrouw met een gedichtenbundel... Gelukkig zit ik er niet als enige Belg tussen de Nederlanders, er zijn ook twee landgenoten. Nochtans kan ik de directe confrontatiestijl van de Nederlanders wel goed appreciëren; Nederlanders zijn eerlijk, en ze zullen het ook met zoveel woorden zeggen als je schrijfsels voor geen meter werken.

Daarna krijgen we één voor één een korte beoordeling over ons werk. Voor mijn schrijfsels zijn ze redelijk lovend; Anoek licht ook toe dat, als het werk niet goed genoeg zou zijn, ze ons niet tot in het verre Soest zouden hebben uitgenodigd. Oef, een geruststelling! Er zijn misschien toch nog wel wat taalkundige puntjes die kunnen verbeterd worden - per slot van rekening ben ik van opleiding wetenschapper en geen linguïst - maar die krijgen we natuurlijk pas te horen zodra we toezeggen om met de uitgever in zee te gaan. En dan krijgen we voorwaar een contract onder onze neus geschoven! Spannend is dat allemaal! We mogen uiteraard rustig nadenken en het contract eens uitpluizen. Het valt me overigens op dat het - gelukkig - in niet té juridische termen is opgesteld en dat er naar mijn mening een mooi evenwicht is tussen de rechten en plichten van uitgever en auteur.

Mijn enige major quibble is dat - zoals me telefonisch al aangegeven was - het boek te dik is, en het waarschijnlijk in twee delen moet worden uitgegeven. Ik ben intussen al aan een tweede volume aan het schrijven (ja hoor, even dik), dus moet wel even slikken als ik bedenk wat dat betekent voor mijn toekomstplannen als auteur. Ik besluit even de zaken af te wachten en de telefonische nabespreking volgende maandag af te wachten. Ik ben echter zeer te spreken over de manier waarop Boekscout ons, auteurs, respectvol behandelt en ben erg geneigd om met hen in zee te gaan.